حزين لاهيجى ( 1103 - 1181 ه ) شيخ محمد على لاهيجى اصفهانى از اولاد شيخ زاهد گيلانى است . وى در سال 1103 هجرى در اصفهان ولادت يافت . در حملهء افغانان به آن ديار از اصفهان هجرت كرد و چندى در بلاد ايران و عراق و حجاز سفر كرد و عاقبت به هند رفت و در همان جا مقيم شد . حزين در بنارس هند وفات كرد . آثارش عبارتند از : تذكرهء حزين ، تاريخ حزين و ديوان اشعار كه در چهار قسمت مدوّن شده است . غزليّاتش لطيف و سخن وى به سادگى مقرون است . سبك شاعرىاش بين مكتب شاعران قديم و شيوهء هندى مىباشد . ديوان اشعارش چاپ شده است . « * » [ وصف نور يزدان على ( ع ) ] غم چو در سينه لنگر اندازد * ديده در موج خون دراندازد هوس توبه تا به كى در عشق * عقل بىمغز در سر اندازد نشود خشك دامن تر من * گر به خورشيد محشر اندازد غم گران گشته است ناله كجاست * تا غبارم به صرصر اندازد مدّتى دست داشتم بر دل * عاشقى تا چه در سر اندازد ترسم اكنون ز تنگناى دلم * صبر را رخت بر در اندازد نه حريف سپهر كج نقشم * قرعه بر نام ديگر اندازد اين دغل پيشه تا به كى هر دم * كعبتينى به ششدر اندازد 93 از كه نالم كه خوى خيره مرا * زنده در كام اژدر اندازد ديده غمّاز گشته مىترسم * اشكم از چشم دلبر اندازد

--> ( * ) ديوان حزين لاهيجى ، انتشارات كتابفروشى خيّام ، تهران 1350 ه . ش .